تلنگرانه

داشتم می خوندم که یکی نوشته دوستانش و از زندگیش حذف کرده چون یاداور روزهای افسردگیش بودن و الان هم خیلی خوبه.

حدس زدم احتمالا منم جزو همون گروه و دسته از دوستانش بودم. یه لحظه با خودم فکر کردم مثلا من و با کدوم یک از اون آدمای اون دسته قرار داده بوده که  یه لبخند زدم و سری و تکون دادم.... لبخند به خودم! لبخند تلخی بود.

هیج بنی بشری از خوب و شاد بودن یکی ناراحت نمیشه حتی اگه دشمنش باشه، چه برسه یکی که....! خوب بعضی ها همه رو با یه ترازو وزن می کنند و نمیشه اعتراض کرد. هر شخصی کششی به یه سری از اخلاق ها و تمایلات و آدم ها داره، همونها رو هم دور خودش جمع می کنه.

 هیچ وقت دوستانتون و باهم جمع نبندید، همه رو داخل یه دسته و گروه قرار ندین! یه دفعه یه گروه و حذف می کنید و آدم خوبا هم حذف میشن.

متاسفانه این روزا احترام ، احترام منقابل نمیاره. ...مهم نیست. بالاخره یه ساعتایی هم هست که آدم تنها میشه و خلوت می کنه و زندگیش و مرور می کنه. اون موقع‌ست که می بینه کجاها خودش به خودش بد کرده.

ما هم خوشحالیم که دوستان زیادی اطراف دوستانمون و گرفتند و نمیذارن بهش بد بگذره. ایشالا همیشه، همه شاد باشند و عاشق.

این نوشته صرفا برای این بود که بعدها بخونم و تلنگری باشه واسه زندگیم.

/ 0 نظر / 34 بازدید